Z dzisiejszym przepisem to będzie cała opowieść.
Mój syn od kilku dni dopytywał się co to jest, jak wygląda, z czego się robi itp. - stek (mimo, że już jadł).
Nie myślcie sobie, że mój dorastający syn zaczął proces pochłaniania wszystkiego, otóż nie. Deklaruje, że z chwilą ukończenia osiemnastego roku życia zostanie wegetarianinem, a i teraz nie chętnie spożywa mięso, a mi często zadaje pytanie: Czy to mi nie przeszkadza, że jem zwierzę? oraz twierdzenie: Przez Ciebie zabito jakieś zwierzę. Pytania dotyczące steku (jak się okazało później) były natury czysto teoretycznej.
Tak się złożyło (zupełnie przypadkiem), że dostałam od mamy piękną wołowinę (w tej sytuacji, uznałam, że na stek). Upewniłam się kilka razy, czy moja latorośl wraca ze szkoły o godzinie podanej w rozkładzie. Tak wraca. Usmażyłam ziemniaki, były gotowe niemalże co do minuty, stek jak wiadomo robi się w ostatniej chwili, szybko.
Mój syn zapomniał, że jeszcze miał dodatkową lekcję (nie po raz pierwszy). Jak już przyszedł, to wszyscy (tzn ja i mąż) byliśmy tak głodni, że rzuciliśmy się na steki i ... zapomniałam ich sfotografować. Po chwili nie było już co (chyba, że umęczoną resztkę porcji syna). Tak więc temat: stek, mam już za sobą - na dobrych kilka lat.
Nie pozostaje mi nic innego jak podać przepis na smażone ziemniaki, którym w oczekiwaniu na dziecko zrobiłam fotkę.
Składniki:
Ziemniaki (wg potrzeb)
Sól lub Vegeta
Olej
Tymianek
Sposób wykonania:
Ziemniaki obrać, umyć, pokroić w grubą kostkę, lub na pół, na ósemki - jak kto lubi. Wrzucić na rozgrzany tłuszcz na patelni, zarumienić. Gdy już się niemal przypalają, posolić, posypać tymiankiem, podlać odrobiną wody, przykryć pokrywką, dusić do miękkości na małym ogniu.
Smacznego
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz