To, że stosuje się go do wypieku ciast, to wiedzą wszyscy, a do czyszczenia garnków?
W programie telewizyjnym Galileo był "post" o różnych ciekawych eksperymentach kuchennych i nie tylko. Przedstawiono sposób czyszczenia przypalonych garnków. Sprawdziłam. Sposób jest doskonały.
Do przypalonego garnka wlać wodę, wsypać proszek do pieczenia, zagotować. Ja chwilę jeszcze czekam, później już wylewam zawartość, spalenizna znika. Nie pamiętam jaka ilość była zalecana, ale ja stosuje więcej niż mniej, najczęściej całe opakowanie (przy silnym przypaleniu).
Na szczęście samo zdarzenie występuje u mnie w kuchni stosunkowo rzadko, więc pozostałą część proszku mogę spożytkować do pieczenia ciasta (he he).
Reakcja poniżej (dla wtajemniczonych) obrazuje opisywany proces.
Pozdrawiam
Proszek do pieczenia – jest to sypka mieszanina rozmaitych związków chemicznych, której podstawowym zadaniem jest spulchnianie produktów piekarniczych (chleba, ciast itp.). Został wynaleziony przez Augusta Oetkera -- niemieckiego aptekarza, założyciela firmy Dr. Oetker.
Proszki do pieczenia są mieszaninami, które są trwałe w warunkach przechowywania (temperatura pokojowa, brak wilgoci), lecz w warunkach przygotowywania ciasta lub pieczenia wydzielają znaczne ilości gazów, które przekształcają ciasto w rodzaj piany.
Najczęściej spotykanym składnikiem proszku do pieczenia jest wodorowęglan sodu (NaHCO3), który w temperaturze powyżej 60 °C ulega dość szybkiemu rozkładowi z wydzieleniem dwutlenku węgla:
2 NaHCO3 → Na2CO3 + H2O + CO2
Proszek oparty na samym wodorowęglanie sodu, ze względu na zasadowe własności tego związku, nadaje produktom finalnym nieprzyjemny posmak ługu. Z tego powodu miesza się wodorowęglan sodu ze słabymi kwasami, lub solami o lekko kwaśnym odczynie, nazywanymi regulatorami kwasowości. Mieszanie z kwasami dodatkowo przyspiesza wydzielanie się dwutlenku węgla.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz